image_pdfimage_print

در این روزها که کشور عزیزمان ایران و مردم آن با گرفتاری‌های بیش از پیش مالی روبرو هستند، جا دارد در کنار ارسال انبوه عکس‌هایی با مضمون گرامیداشت روز سعدی بزرگ همراه با بیت‌های شعر این شاعر گرانمایه به معروفترین بیت این شاعر ایرانی عمل کنیم. بیتی که جهان ایران و ایرانی را به نام آن می شناسد.
بنی آدم اعضای یکدیگرند
که در آفرینش ز یک گوهرند

این چندماه دوران سخت قرنطینه خانگی فرصتی برای هزینه‌های همیشگی از سبد خانواده نداشتیم. دید و بازدیدها به کلی لغو شدند، یادها و دیدارها به تماس‌های صوتی و تصویری آنلاین تبدیل شد . اما چون از نزدیک فرصت دیدار فراهم نبود، به چشم خود ندیده‌ایم که نزدیکترین افراد جمع خانواده ما ممکن است به دلیل بیکاری و رکود در گرفتاری‌های مالی غوطه ور شده باشند و فشار فکری و روانی لبخند را از چهره های گرم‌شان ربوده باشد.
من مجیر خضریان یک ایرانی تصمیم گرفتم پیشنهاد چالش همدلی سعدی را مطرح کنم. برای همراهی با این چالش کافیست ما ایرانیها در هر جمع خانوادگی، دوستانه، صنفی و کسب و کار، جمعی را تشکیل دهیم به نام گروه همدلی سعدی، عضویت در این گروه کاملا داوطلبانه و بدون اجبار و با مدیریت یک نفر معتمد جمع صورت گیرد .

هر عضو مبلغی بین ۱۰ درصد تا۲۰ درصد درآمد ماهیانه خود را به حساب معتمد جمع واریز کند و وی هم با حساب و کتاب مکتوب به شکل مساوی بین تمام اعضای همان گروه تقسیم کنند. البته ما می توانیم از دریافت دوباره آن مخفیانه و بی سروصدا صرف نظر کنیم تا سهم آنهایی که در گروه دریافت کنندگان هستند، بیشتر شود. اگر چنانچه تمام اعضای گروه از دریافت آن صرف نظر کردند معتمد می تواند با صلاحدید جمع آن را در امور خیریه خرج نماید.
فراموش نکنیم این روزها ممکن است بیش از این ادامه دار شوند و کمبود منابع مالی و رکود اقتصادی تنش و درگیریهای خانوادگی و اجتماعی را بالا ببرد. شاید فردا برای همدلی و همراهی ما دیر باشد.

من از یکایک خوانندگان این یادداشت دعوت میکنم آن را برای نزدیکترین و صمیمی‌ترین اعضای خانواده خود بفرستند تا چالش همدلی سعدی را به چالشی به وسعت تمام ایران تبدیل کنیم.
فراموش نکنیم ۱۰ تا ۲۰ درصد درآمد ماهیانه همان مبلغی است که ماهیانه از سبد خانواده صرف مهمانی‌ها و دورهمی‌های ما می شد و این بار آن را به فرصتی برای همدلی و زدودن غبار نگرانی از چهره نزدیکان خودمان تبدیل می کنیم.

باور کنیم

بنی آدم اعضای یکدیگرند
که در آفرینش ز یک گوهرند

چو عضوی به درد آورد روزگار
دگر عضوها را نماند قرار

یادداشت از: مجیر خضریان

Print Friendly, PDF & Email

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی